Վիճակս այնքան ծանր էր, որ վերցրած արյան մշակում էլ չեն արել. ապրելուս հավանականությունը մեծ չէր. Սարգիս Ստեփանյան՝ մերօրյա հերոսը

08/11/2019 19:59

Վիճակս այնքան ծանր էր, որ վերցրած արյան մշակում էլ չեն արել. ապրելուս հավանականությունը մեծ չէր. Սարգիս Ստեփանյան՝ մերօրյա հերոսը


Անձնվիրությունն ամեն մարդու տրված չէ: Դրա մասին կարող ենք բարձրաձայնել, կարևոր այդ առաքինությունն ինքներս մեզ վերագրել, ընկերոջ կամ հարևանի, ծանոթի ու անծանոթի փոքրիկ նեղություններին ձեռք մեկնել, բայց հանուն մեկի կյանքի՝ մեր կյանքը նժարին դնել, այն էլ առանց երկար-բարակ մտածելու՝ գրեթե բացառվում է: Ու ոչ-ոք դրանում մեզ չի կարող մեղադրել. ի վերջո՝ կյանքը մեկն է, ու այն թանկ է...

Նա զրկված է երեք վերջույթներից, բայց առավել ամուր է կանգնած ա՛յս հողի վրա, ա՛յս հողի համար: Ինչ խոսք, նա խիզախ է, մեծ կամքի տեր, բայց այդ երկուսը՝ առանց անձնվիրության, բավարար չէին լինի, որ նա աներ այն, ինչն արեց։ 

Սարգիս Ստեփանյան. զինվորականի ընտանիքում ծնված պատանին, մինչև զինվորական կյանքով հրապուրվելը՝ ծանրամարտով է զբաղվել, Հայաստանի Հանրապետության ծանրամարտի սպորտի վարպետ է եղել:

Քանի որ դպրոցն ավարտելու տարիներին հայրն Արցախի պաշտպանական բանակում էր ծառայում, ու ընտանիքն այնտեղ էր, ինքն էլ 2000 թվականին ընդունվեց Արցախի պետական համալսարանի հումանիտար ֆակուլտետի «Նախնական զինվորական պատրաստություն և ֆիզկուլտուրա» բաժինը: Մեկ տարի անց մեկնեց ժամկետային զինծառայության: Լինելով հանրապետության լավագույն սպորտսմեններից՝ նախարարի հրամանով շաբաթական 3 անգամ դուրս էր գալիս զորամասից, գնում քաղաք՝ մարզումներին մասնակցելու։

Բանակից վերադարձավ 2003թ.-ին, համալսարանն ավարտեց 2007թ.-ին: Հենց այդ թվականից էլ ծառայության անցավ Հայաստանի հատուկ նշանակության բրիգադում (սպեզնազ)՝ որպես հատուկ նշանակության խմբի հրամանատար:

Aysor.am-ի հարցին՝ ի՞նչը ՀՀ ծանրամարտի սպորտի վարպետին տարավ դեպի հատուկ նշանակության ջոկատ, պատասխանեց.

«Երբ լսեցի, թե ընկերներս տվյալ ստորաբաժանումում ծառայելիս ինչ լուրջ մարզումներ են անցկացնում, միանգամից ցանկացա իրենց շարքերը համալրել: Հատուկ նշանակության ջոկատի մարզումներն ու պրոֆեսիոնալ սպորտում մարզումները բոլորովին տարբեր բաներ են: Այլ զգացողություն է, երբ գիտակցում ես, թե այնտեղ ինչ չափով ես օգտակար լինում հայրենիքիդ: Իհարկե, բոլոր բնագավառներում էլ քո գործը լավ անելով՝ երկրիդ օգուտ ես տալիս, բայց զինվորի, զինծառայողի հայրենիքին մատուցած ծառայությունն առանցքային է: Քո հողն ու քո սահմանն ես պահում, իսկ դա ինձ համար մեծ պատիվ է»։

Մարդն, ում նկարագրեցի նյութիս սկզբնամասում, դասակայն հայրենասերի օրինակ է: Նա, ում մասին կկարդաք ստորև՝ լեգենդ է, մի պահ ընկած, բայց նույն վայրկյանին ճախրելու համար թևեր առած, այսօր մեր կողքին ապրող, արարող ու չտրտնջացող լեգենդ։

2014թ.-ի հուլիս-օգոստոս ամիսներին իրավիճակը սահմանում լարված էր, հրադադարը հակառակորդի կողմից հաճախ էր խախտվում, դիվերսիայի փորձեր էին լինում: 4-րդ իշխանությունն այդ օրերին անդրադառնալիս՝ «միկրոպատերազմ» եզրույթն էր օգտագործում:

Հուլիսի 29-ն էր, երեկոյան հերթական դիվերսիան եղավ, բայց մեր տղաներն արժանի հակահարված տվեցին: Ցավոք, չեզոք գոտում վիրավոր սպա ունեցանք: Հատուկջոկատային Սարգիս Ստեփանյանն անմիջապես կապվեց վերադասի հետ. թույլտվություն էր պետք՝ վտանգավոր տարածք մտնելու ու զինակից ընկերոջը փրկելու համար:

«Ես և նա անձնական ընկերական հարաբերություններ չունեինք, դեպքից առաջ ենք մի քանի օր շփվել: Բայց, եթե հայ ենք, բոլորս էլ ընկերներ ենք։ Թույլտվություն ստանալուն պես իմ խմբի հետ մտանք չեզոք գոտի: Միանշանակ, ես կարող էի չգնալ, դա իմ խնդիրը չէր, բայց… Զինվորականների համար կան չգրված օրենքներ, որոնցով իրական զինվորականները շարժվում են. եթե ընկերդ, զինվորդ մարտի դաշտում, վտանգավոր գոտում է մնացել, երբեք չպետք է իրեն թողնես, իր կողքին պետք է լինես: Անմարդկային, անընդունելի է զինակցիդ անօգնական թողնելը: Ես այդպես եմ շարժվել», - նկատեց Սարգիս Ստեփանյանը:

Գիտակցելով, որ մեկ վայրկյան շուտ հասնելով՝ գուցեև կյանք փրկեն, տղաները փորձում են խիտ ականապատված, հակառակորդի կողմից տեսանելի ու կրակի տակ գտնվող դաշտն ականազերծելով՝ հնարավորինս շուտ ընկերոջը հասնել: 

Սարգիսը հստակ չի կարող ասել՝ վիրավո՞ր սպայի հետևից էր ականապատ դաշտ մտել, թե՞՝ արդեն զոհված: Մեկ բան հստակ է՝ նրան տեսնում էր անշարժ պառկած, ու երբ իրենց արդեն 1-2 մետր տարածություն էր բաժանում՝ տեղի է ունենում սարսափելին. ականապայթյունային վիրավորում է ստանում հենց ինքը:

«Պայթյունից հետո ականջներումդ խուլ ձայն է լինում, քեզ թվում է՝ շրջապատում ամեն ինչ խաղաղ է, դու էլ հանգի՜ստ ընկել ես: Բայց դա, իհարկե, խաբկանք է, նման բան չկա», - հիշում է զրուցակիցս:

Սարգիսին ու իր հետ գնացած ընկերոջը պայթյունը տարբեր կողմեր է շպրտում. ընկերոջը՝ ոչ այնքան հեռու, իրեն՝ բավականին մեծ թափով ու մեծ հեռավորության վրա:

Պայթյունից անմիջապես հետո ուզում է վեր կենալ, բայց ոտքերը չեն ենթարկվում… Նրա աջ ոտքը չեզոք գոտում մնաց, ձախ ոտքը՝ կախված ջիլ էր հիշեցնում, աջ ձեռքն էլ ամբողջովին բացված էր, ինչպես ինքն է մտաբերում՝ «չլինելու հաշիվ էր»:

Զարմանալիորեն գիտակցությունը չկորցրած սպան իրենից հեռու ընկած ընկերոջն է բղավում ու միայն մեկ բան ասում. «Հանկարծ ինձ այստեղ չթողնես»: Հանուն ընկերոջ՝ իմացյալ մահվան գնացած Սարգիս Ստեփանյանն իրեն փրկած ընկերոջ մասին ասում է՝ ամեն ընկեր չի, որ կարող է մարտական ընկեր կոչվել, նա իսկական մարտական ընկեր է:

«Շատ վտանգավոր էր, եթե մի քայլ աներ՝ ընկերս էլ կարող էր պայթել: Ինձ գոռում էր՝ «Սաքո, քեզ մի յան քցի»: Թփրտալով ինձ իր կողմ գցեցի, որպեսի կարողանա ինձ օգնել։ Ես զենքերով, այդքան ծանր՝ գրկած դուրս բերեց այդ տարածքից: Հետո մեզ հետ եկած մյուս տղաները միացան, ու օգնեցին: Ամբողջ ճանապարհին չեմ ուշաթափվել, գիտակցել եմ, թե հետս ինչ է կատարվում: Սկզբում ցավերը մեղմ էին, հետո ուժեղացան։ Իհարկե, ցավազրկում էին, բայց դա շատ չէր օգնում, վիճակս բարդ էր, անընդհատ ասում էի՝ ինձ շուտ տեղ հասցրեք», - վերապրում է զրուցակիցս:

Մինչև պաշտպանական շրջանի հոսպիտալը 1 ժամ ճանապարհ էր: Ամբողջ ճանապարհին խոսել է տղաների հետ, անգամ օգնել, որ իր վրայից հանեն ռազմական բաճկոնը: Նույնսկ հարմարացրել է տեղից վեր կենալ ու շնորհավորել հենց նոր հայր դարձած ընկերոջը:

Կատարվածը շոկային էր ոչ միայն Սարգիսի համար, այլև՝ զինակիցների: Իրեն թվում էր, թե երազ է, խոստովանում է՝ շատ էր ուզում, որ երազ լինի, արթնանա ու հանգիստ հոգոց հանի:

Չափահաս մարդու օրգանիզմում արյան ծավալը կազմում է շուրջ 5 լիտր, որից 3,5-ը Սարգիս Ստեփանյանը կորցրել էր:

Հոսպիտալում անզգայացրել են ու սկսել վիրահատությունը: Այնտեղ եղած 2 լիտր արյունը ներարկել են, բայց չի բավականացրել: Ստեփանակերտից արյուն հասցնելը ժամանակատար էր, կարող էր կյանք արժենալ: Համապատասխան արյան կարգ ունեցող զինվորներներն ու սպաներն են արյուն տվել, առանց մշակման ներարկել են: Ինչպես հետագայում «կոմբատներից» մեկն է կատակել՝ արյունակից «ախպերներ» են դարձել: 

«Ճանապարհին աչքերս անընդհատ փակում-բացում էի՝ հույս ունենալով, որ իրականություն չի, բայց, ցավոք, այդպես չէր… Վիճակս այնքան ծանր է եղել, որ վերցրած արյան մշակում էլ չեն արել, դա օրեր կարող էր տևել, առանց այդ էլ՝ ապրելուս հավանականությունը մեծ չէր», - փորձելով հուզմունքը զսպել՝ պատմում է մեր օրերի հերոսը:

Վիրահատության ընթացքում 2-3 անգամ 20-ական վայրկյանով սրտի կանգ է ունեցել: Բժիշկը վիրահատարանից դուրս է գալիս ու ասում՝ վերջ, չի շնչում: Հրամանատարը չի ընդունում բժշկի գույժը, մտնում է սենյակ ու… հրաշք, իր զինվորը կյանք է վերադարձել։

Ամենափխրունն ու զգայունը՝ հավատքն առ Աստված չկորցրած սպան, ով դժոխքի մեջով է անցել, խաչակնքվում է, նայում քարացած դեմքիս ու ասում՝ «ես շատ հավատքով մարդ եմ, մեռնեմ Աստծո զորությանը, ամեն ինչ նրա կամքով եղավ»:

Թեև վիրավորին տեղափոխելը ռիսկային էր, սակայն ռիսկը չէր բացառվում նաև այդտեղ մնալու դեպքում: Տարբերակ չունենալով՝ ժամեր անց Սարգիս Ստեփանյանին Երևան են տեղափոխում ուղղաթիռով: Պարաշյուտային սպորտով ու լեռնագնացությամբ զբաղված սպան, ի զարմանս բժիշկների, օդում իրեն ավելի լավ էր զգում, ու կարողացավ Արցախ-Երևան օդային ճանապարհը առանց տատանումների հաղթահարել:

Մուրացանի հոսպիտալի վերակենդանացման բաժնի ղեկավար Գայանե Հովհաննիսյանը հարազատներին ասում է՝ եթե ամեն ինչ լավ լինի, 2-3 օր անց արհեստական կոմայից դուրս կգա: Այդպես էլ լինում է՝ հենց հաջորդ օրը կոմայից դուրս է գալիս: Սակայն մինչ այդ սպան խորհրդավոր երազ է տեսնում՝ ու նորից պատերազմ:

«Երազումս կռվի դաշտում էի՝ կրակում էի, մարտական հնարքներ անում, չորս կողմս պայթյուններ էին: Մի խոսքով, երազում էլ էի դժվարություններ հաղթահարում, կյանքի համար պայքարում: Ու մեկ էլ լսում եմ անունս… Ենթադրում եմ՝ այդ պահին ինձ արթնացրել են, ու ես կոմայից դուրս եմ եկել», - ասում է նա:

Պատմելու ընթացքում Սարգիսը մի պահ լռում է, լարում լսողությունը, ժպտալով նայում դռան կողմն ու ասում. «Լսո՞ւմ եք ձայնը, Արկադիկն է, գլխից վիրավորված տղա է, ես եմ կանչել»… Ու հենց այդ պահից իմ ու սպայի զրույցը առավել տեմպով է առաջ գնում. զգում եմ՝ շտապում է Արկադիկի մոտ, իր վիրավոր մարզվող զինվորների մոտ:

Կոմայից դուրս գալուց հետո առաջին մարդն, ում Սարգիսը պահանջում է տեսնել՝ իրեն մարտի դաշտից հանած ընկերն է: Սակայն սահմանին իրավիճակը լարված էր, ընկերն Արցախում էր: Այնուամենայնիվ, առաջին հիվանդատեսը նորից մարտական ընկեր էր: Հաջորդ պահանջված այցելուն հայրն էր.

«Պառկած էի՝ սավանը վրաս գցած: Հայրս՝ Վանիկ Ստեփանյանը, Արցախյան պատերազմի միջով անցած հրամանատար է, հզոր կերպար, «26»-ի շտաբի պետն է եղել: 1993-1995 թվականներին առանձին մոտոհրաձգային գումարտակի հրամանատարն էր։ Մի խոսքով՝ պատերազմ հաղթած իրական զինվորական է, բայց երբ մոտս մտավ՝ դեմքին գույն չկար: Գիտեր, որ ոտքերս ու ձեռքս կորցրել էի, իրեն թվում էր՝ ինձ գրեթե անշնչացած կտեսնի, կոտրված: Երևի իր վիճակն ավելի վատ էր, քան՝ իմ։ Ասեցի՝ պապ արի, ամեն ինչ նորմալ է: Զարմացավ, որ խոսում եմ, մի քանի անգամ բարձր ասաց՝ «Փառքդ շատ, Տեր Աստված»։ Սկսեցինք խոսել, ու հայրս այդ վիճակից դուրս եկավ»:

15 օր վերակենդանացման բաժանմունքում է պառկել, 13 օր էլ՝ հիվանդասենյակում: Նկատում է՝ ընդամենը 28 օր է պառկել, Փառք Աստծո, այլևս նման անհրաժեշտություն չի առաջացել: Նույնիսկ Կարմիր խաչի վերականգնողական կենտրոն չի գնում, որտեղ վիրավորները, սովորաբար, ամեն տարի են այցելում։

Վիրավոր սպային նաև հոգեբաններ են փորձել այցելել, բայց թույլ չի տվել: Ասում է՝ ես շատ լավ գիտակցում էի, թե ինձ հետ ինչ է կատարվել, ինձ սփոփելու, այդ վիճակից հանելու կարիք չկար: Վստահեցնում է՝ ամեն գիտակից մարդ իր հոգին ավելի լավ գիտի, քան մյուսները: Հոգեբանորեն ինքը լիովին առողջ է:

Կնոջ՝ Արմինեի մասին, Սարգիսը հպարտությամբ է խոսում. առաջին օրվանից կողքին է եղել, խնամել, վիրակապերն անձամբ փոխել: Հոգեբաններից հետո մեկ էլ Վարդանի ու Սերգեյի (որդիների) մուտքն է իր հիվանդասենյակ արգելվել՝ ինքն է արգելել:

«Այն ժամանակ տղաներս 11 և 9 տարեկան էին: Երբ հոսպիտալում էի, պապիկին, մայրիկին անընդհատ ասում էին, որ ուզում են ինձ մոտ գալ: Ես  պատրաստ չէի նրանց ընդունել: Հենց էրեխեքին հիշում էի՝ հուզվում էի, լացում: Հետաքրքիր զգացողություն էր: Չէի ուզում, որ իրենց հորն այդպես տեսնեն: Դա մինչև հիմա ինձ համար բարդ է… Բայց չէի կարող երկար մերժել իրենց պնդումները. երբ ներս մտան, սկսեցի կատակել: Իրենք տարիքի համեմատ բավական լուրջ էին ու հասկացող, իսկ ես ծանր էի տանում, մտածում էի՝ էրեխեքս ինձ այսպես չտեսնեն: Դա միակ բանն էր, ինչն ինձ ստիպում էր հուզվել», - ամբողջ զրույցի ընթացքում առաջին անգամ աչքերը լցրեց հերոսը:

Երախտագիտությամբ է հիշում՝ այդ ժամանակվա Պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը մի քանի անգամ է իրեն այցելել, ոգևորել: Նկատում է՝ նա էլ նմանատիպ խնդիր ունի, ու շատ լավ պատկերացնում էր իրավիճակի բարդությունը։

Անդամահատված մեկ ձեռք ու երկու ոտք, որից մեկը՝ ծնկից վերև: Հետագայում Սարգիսը հանդիպել է իրեն վիրահատող բժշկին, հարցրել՝ հնարավո՞ր չէր գոնե ձեռքը փրկել: «Հնար չկար, եթե ձեռքդ փրկեինք՝ քեզ կկորցնեինք»:

Բժիշկ, պրոթեզավորող Մկրտիչ Գինոսյանից էլ հետաքրքրվել է՝ նման դեպքերում քայլո՞ւմ են, թե՞ անհնար է:

«Քեզանից է կախված, եթե ուզես՝ կքայլես», - ասել է բժիշկը՝ հասկանալով, որ Սարգիսի կամքն ու ձգտումն ունեցող երիտասարդն անապայման է քայլելու:

Նախարարն էլ պրոթեզավորող բժշկին նույն հարցն է տվել, «կքայլի՛» վստահ ասել է բժիշկը:



Տուն վերադառնալուց 20-25 օր հետո Սարգիսն արդեն պրոթեզավորման է գնացել։ Անհավանական է, բայց հուլիսի 29-ին դժոխքի միջով անցած սպան նոյեմբեր ամսին ուսումնական պրոթեզներով 1600 մետր բարձրությամբ սար է բարձրացել:

«Չեմ թաքցնի՝ երբ տուն գնացի, շատ ցավեր ունեի: Հետո հայրիկիս խնդրեցի կշռաքար բերել, պառկած տեղը հնարավորինս մարզվում էի: Դե, մի քիչ դժվար էր մշտապես ակտիվ կյանք վարելուց, սպորտով զբաղվելուց հետո միանգամից պասիվանալ։ Հիմա արդեն ամեն օր առավոտվա 08:00-ից մինչև գիշերվա 2-ը ոտքի վրա եմ, չեմ ուզում որևէ ձևով որևէ մեկից տարբերվեմ: Յուրաքանչյուրը խնդիր ունի, ամեն մեկն՝ իր չափով: Մենք՝ հաշմանդամություն ունեցողներս, ամեն ինչ պետք է անենք, որ մարդիկ հասկանան՝ չպետք է կորցնեն, հետո գնահատեն», - ընդգծում է զրուցակիցս:

Սարգիս Ստեփանյանն ընտանիքի կրտսերն է, ծնվել է 1983 թվականին՝ Երևանում: Քույր ու եղբայր ունի: 1990-ից 2000-ական թվականները հաճախել է Պարույր Սևակի անվան թիվ 123 միջնակարգ դպրոց: Ամուսնացել է 2003 թվականին: Կինն Արցախից է, նույն համալսարանում էին սովորում: Նկատում եմ՝ այդքան երիտասարդ՝ ընդամենը 20 տարեկանում որոշեցի՞ք ընտանիք կազմել, կատակում է՝ «չէ՛, այնքան էլ երիտասարդ չէի, 20 ու կես տարեկան էի»:

«Հիմա ես 36 տարեկան եմ, իսկ մեծ տղաս արդեն 15 է, ու դա շատ լավ է, հոյակապ: Իմ տղերքը հիմա իմ թև ու թիկունքն են, իմ ամեն ինչը: Արդեն երկու տարի է Հնդկաստանում՝ Կալկաթայի Հայոց մարդասիրական ճեմարանում են սովորում: Փոքր տղաս մի քանի տարի առաջ զինվորական դառնալու մասին էր երազում, հիմա նման ցանկություն չի հայտնում: Վարդանս բիզնեսի ճյուղն է նախնական ընտրել։ Գիտե՞ք, միակ բանը, որին ես չեմ խառնվում ու հետագայում էլ չեմ խառնվի, իրենց որոշումներն են: Հայոց մարդասիրական ճեմարանում սովորելն էլ իրենք են ընտրել, երբ միասին գնացել էինք իմ ոտքի պրոթեզավորման համար: Ես էլ հիացած էի այնտեղի դասավանդման եղանակից՝ ամեն առավոտ սպորտային վարժություններ են անում, կիրակի օրերին՝ Սուրբ Պատարագի մասնակցում, մեծին հարգել գիտեն, շփվելու, խոսելու կուլտուրա ունեն», - շեշտում է նա: 

Սեփական խղճի թելանդրանքով հանուն զինընկերոջ երկու ստորին և մեկ վերին վերջույթ կորցրած սպան ոչ մի վայրկյան չի զղջացել կատարած քայլի համար: Ասում է՝ հիմա էլ ծառայության մեջ է, ու եթե պետք լինի՝ անգամ այս վիճակում, պատրաստ է առավելագույնն անել հանուն զինվորի փրկության: Միայն թե սկզբնական շրջանում մենակ մնալիս հաճախ էր Աստծուն հարցնում՝ ինչո՞ւ երեք վերջույթները, գոնե մի ոտքը մնար, կամ՝ ձեռքը չկորցներ, ապրելն այդպես ավելի կհեշտանար: Անմիջապես հետո ինքն իրեն պատասխանում էր՝ կարող էր միակ ձեռքից էլ զրկված լինել, կարող էր՝ ընդհանրապես չլիներ: Այնպես որ, ամեն ինչ լավ է, կյանքն էլ՝ հիասքանչ:

Թվում է՝ 2014 թվականի հուլիսի 29-ը Սարգիսի կյանքը պետք է երկու փուլի բաժաներ. կյանք՝ մինչ … և հետո։ Բայց ո՛չ, մինչ այսօր Սարգիս Ստեփանյանը ծառայում է Հայոց բանակին, զինված ուժերի սպա է, կոչումով՝ արդեն փոխգնդապետ: Հաշմանդամություն ունեցողների Բազկամարտի Եվրոպայի առաջնության կրկնակի չեմպիոն է, աշխարհի առաջնության՝ եռակի չեմպիոն:

Ի դեպ, վերջին անգամ աշխարհի չեմպիոնի կոչմանն օրերս է արժանացել: Նրա անունն ընդգրկված է նաև Հայաստանի ռեկորդների ու ռեկորդակիրների գրքում՝ «Դյուցազնագրքում»:

«Հավատացեք, եթե ինձ համար ծառայելը մեծ պատիվ չլիներ, ես հիմա ծառայության մեջ չէի լինի. ավելի հեշտ կյանք ընտրելու, կյանքս հանգիստ ու անվտանգ ապրելու  հնարավորություն ունեի: Բայց չէ՛, գիտակցորեն եմ գնում այս քայլին. ասել եմ՝ ծառայելու եմ այնքան, մինչև տարիքային թոշակի անցնեմ, և ոչ թե զինվորականի կյանքը թողնելու պատճառն իմ հաշմվածությունը լինի», -Aysor.am-ի հետ զրույցը հպարտությամբ եզրափակում է փոգնդապետ Սարգիս Ստեփանյանը՝ զինվոր, ընկեր, զավակ, ծնող՝ ՄԱՐԴ լինելու մերօրյա լավագույն օրինակը: 

Հեղինակ՝ Նելլի Մարգարյան

Աղբյուր՝


Տեքստում սխալ կամ վրիպակ նկատելու դեպքում, ուղարկեք խմբագրին հաղորդագրություն` նշելով տվյալ սխալը, այնուհետև սեղմելով Ctrl-Enter:

Լրահոս

Այսօր, 21:36 Սա նշանակում է գնաճ կամ Սամվել Ալեքսանյանի ներկրած սառեցված էժան մսի վաճառքի կրկնապատկում. Եգանյան Այսօր, 20:20 Նավթի համաշխարհային գները նվազում են Այսօր, 20:02 «Բավարիան» կարող է վարձակալել Օդրիոսոլային «Ռեալից» կամ Սեմեդային՝ «Բարսելոնայից» Այսօր, 19:52 Իտալիայում 1-ական եվրոյով 90 տուն են վաճառում Այսօր, 19:38 Գարիկ Սարգսյանը բողոքի ակցիայի մասնակից մսավաճառներին խոստացավ, որ իրենց խնդրի լուծումը կտա վարչապետը Այսօր, 19:28 Ամերիկացի զույգը 65 տարի միասին է ապրել և մահացել նույն օրը Այսօր, 19:25 «Լավ տղու» գողական պահվածքը կարող է հասնել Խորհրդարանի դռներից ներս, որտեղ երկրի ապագան է քննարկվում. Անդրե Սիմոնյան Այսօր, 19:14 «Սևիլիան» միանում է Սուսոյի համար պայքարին Այսօր, 19:03 Բոլիվիայի նախագահի պաշտոնակատարն օրենք է ստորագրել՝ իր լիազորությունները երկարաձգելու մասին Այսօր, 18:56 Չինաստանի դատարանն Ինտերպոլի նախկին ղեկավարին 13,5 տարվա բանտարկության է դատապարտել Այսօր, 18:50 Սահմանադրական դատարանը քննության չի ընդունել Ռոբերտ Քոչարյանի դիմումը Այսօր, 18:47 Անցած մեկ օրում Սիրիա է վերադարձել ավելի քան 830 փախստական Այսօր, 18:30 Թրամփը ժամանել է Դավոս՝ տնտեսական ֆորումին մասնակցելու համար Այսօր, 18:23 Թուրքիան հայտարարել է, որ կշարունակի ջանքեր գործադրել Լիբիայում հրադադարի պահպանման ուղղությամբ Այսօր, 18:17 ԵՄ-ն բազմակողմանի աջակցություն է հայտնել արդարադատության ոլորտում բարեփոխումներ իրականացնելու Հայաստանի հանձնառությանը Այսօր, 17:58 Տիգրան Ավինյանն ընդունել է Ասիական զարգացման բանկի Հայաստանի գրասենյակի նորանշանակ տնօրենին Այսօր, 17:43 Ցավում եմ, որ դեռ 4 տարի ստիպված եմ աշխատել հոգաբանական բարդույթներով տառապող պատգամավորների հետ. Քրիստինե Պողոսյան Այսօր, 17:36 Չինաստանում նոր կորոնավիրուսից մահացածների թիվը հասել է վեցի Այսօր, 17:29 Գնալով ավելի դժվար է դառնում նրանց «չկատոկելը». Տիգրան Ուլիխանյանն՝ ընդդիմադիր գործընկերների մասին Այսօր, 17:18 Վստահ եմ՝ Արցախում կայանալիք ընտրությունները կլինեն արդար և թափանցիկ. պատգամավոր Այսօր, 17:13 Ուզբեկստանի խորհրդարանը հաստատել է Արիպովին վարչապետի պաշտոնում Այսօր, 17:05 Հայաստանում իշխանափոխություն չի եղել, դրանում համոզվեցի հենց այսօր. Արսեն Բաբայան Այսօր, 16:57 Իմ կոմպետենտության մասով այստեղ մի մարդ կա, որ կարող է որոշում կայացնել. Դուք շատ փոքր մարդ եք. Սամսոնյանը՝ Ջուլհակյանին Այսօր, 16:50 Իրանը Boeing-ի սև արկղերի վերծանման համար ԱՄՆ-ից ու Ֆրանսիայից սարքավորում է խնդրել Այսօր, 16:37 Եթե վաղը քվեարկությունը տապալվեց, քաղաքական մեծ խնդիր եք ունենալու, չանեք նման բան. Էդմոն Մարուքյանը զգուշացրեց Այսօր, 16:31 Այս իշխանություններից կոռուպցիա չեք սպասելու, կոռուպցիայի մասին մոռացեք. Արման Եղոյան Այսօր, 16:26 Շարունակվել են վարչապետի աշխատակազմի 2020 թ. նախատեսվող ծրագրերի ու միջոցառումների վերաբերյալ քննարկումները Այսօր, 16:20 Տոմսկում հրդեհից Ուզբեկստանի տասը քաղաքացի է մահացել Այսօր, 16:16 Խնդրում եմ՝ իմ հեղինակության հետ ոչ մի ֆրակցիա չխաղա. Արարատ Միրզոյան Այսօր, 16:09 «5-րդ ալիքի» սեփականատեր Արմեն Թավադյանը կշարունակի մնալ կալանքի տակ Այսօր, 16:00 Չեմ կարծում, որ քաղաքապետարանում ինչ-որ մեկը կամազների սիրահար էր. Վիկտոր Ենգիբարյան Այսօր, 15:45 Սերժ Սարգսյանի նկատմամբ քրեադատավարական փաթեթավորմամբ իրականացվում է քաղաքական հետապնդում. Հայտարարություն Այսօր, 15:30 Թող մեկն իր բախտը փորձի ու մեզ անկարգություններով սպառնա. մենք ունենք ներքին զորքեր. Բադասյան Այսօր, 15:15 Ոստիկանության ծառայողների նկատմամբ բռնություն գործադրելու կասկածանքով երկու անձ ձերբակալվել է Այսօր, 15:04 «Լատենտ համակրություն, Համլետի հոր ուրվական». սրանք հիշելու դեպքում Աշոտյանը Գորգիսյանին խորհուրդ է տալիս զանգել իրեն Այսօր, 14:59 Հունվարի 23-ի երեկոյան ժամերին և հունվարի 24-ին սպասվում է ձյուն Այսօր, 14:49 Խախտումներով կատարված գնահատման հիման վրա իրականացված պետական գույքի օտարման հետևանքով պետությանը պատճառվել է մոտ 500 մլն դրամի վնաս Այսօր, 14:47 Չինաստանում նոր տիպի կորոնավիրուսից 4-րդ մարդն է մահացել Այսօր, 14:34 Ես ինձ գենետիկորեն անհամատեղելի եմ զգում պառլամենտում բռունցքներով հարցեր լուծող պատգամավորների հետ. Մխիթար Հայրապետյան Այսօր, 14:19 Իրանը հայտարարել է, որ ուկրաինական Boeing-ը խոցվել է երկու հրթիռով Այսօր, 14:13 Խորհրդարանը Գևորգ Պետրոսյանի նման պատգամավորների տեղը չէ. Ալեն Սիմոնյան Այսօր, 14:09 Պետք է ներողություն խնդրեք, պարոն Գորգիսյան, չանեք էլ տենց բան, չի կարելի. Վաղարշակ Հակոբյանը՝ գործընկերոջը Աշոտյանի հետ համեմատելու մասին Այսօր, 14:02 Աշխատանքի և սոցհարցերի նախարարությունը չապահովեց օրենքի պահանջի կատարումը. բարեփոխումների ժամկետները նորից հետաձգելու են Այսօր, 13:57 «Պարոն Աշոտյան, պարիկով եկե՞լ եք այստեղ». Գորգիսյանը՝ Սուրեն Գրիգորյանին (Տեսանյութ) Այսօր, 13:54 Ոնց նպատակահարմար եմ գտնում, այս ամբիոնից արտահայտվելու եմ, խորհուրդ եմ տալիս ինձ չընդհատել. Սուրեն Գրիգորյանը՝ Մանե Թանդիլյանին Այսօր, 13:49 Այնպիսի փոփոխություններ ենք նախաձեռնել, որոնք անպայման հանրաքվե են ենթադրելու. Բադասյան Այսօր, 13:44 Մսավաճառները փակել են Էջմիածին-Աշտարակ և Երևան-Սևան ավտոճանապարհը Այսօր, 13:38 Պաշտպանները միտումնավոր ձգձգում են դատական նիստերը. Մարտի 1-ի գործով մեղադրող դատախազ Այսօր, 13:31 Գազի գնի թանկացման համար վճարվելու է սպառողի գրպանից Այսօր, 13:27 Քոչարյանի և մյուսների գործով դատական նիստը կրկին հետաձգվեց Այսօր, 13:26 Դոնեցկում սպանվել է ԴԺՀ ՆԳՆ գնդի հրամանատարի տեղակալ Ալեքսեյ Կրիվուլյան Այսօր, 13:23 Յուրի Խաչատուրովի պաշտպանի նկատմամբ սանկցիա կիրառվեց Այսօր, 13:17 Ռոբերտ Քոչարյանի պաշտպանները բոյկոտել են դատական նիստը և չեն եկել դատարան Այսօր, 13:11 Եգիպտոսում հինգ մարդ է մահացել երեք մեքենաների մասնակցությամբ վթարի հետևանքով Այսօր, 13:05 Հրայր Թովմասյանի հասցեին սպառնալից մեկնաբանություն արած ոստիկանի գրառման կապակցությամբ ծառայողական քննությունը դեռ շարունակվում է Այսօր, 12:58 Բացահայտվել է Երևանում տեղի ունեցած դանակահարության դեպքը. մեղադրանք է առաջադրվել մեկ անձի Այսօր, 12:50 Քննչական կոմիտեի ներքին անվտանգության վարչությունում իրականացվում է նախնական ուսումնասիրություն Այսօր, 12:44 Տավարի մսի գներն աճել են Այսօր, 12:32 «Մեդիա Պաշտպան»-ը կոչ է անում լրատվականներին մնալ բարոյականության սահմաններում Այսօր, 12:25 Եթե ԲՀԿ-ին թվում է, որ այստեղ մենակ եմ, կաշկանդված եմ լինելու, սխալվում է. Արման Բաբաջանյան (Տեսանյութ) Այսօր, 12:22 Արդեն որերորդ անգամ Արման Բաբաջանյանը սադրում է. Արման Աբովյան Այսօր, 12:12 Բակո Սահակյանը մասնակցել է ՊԲ ռազմական խորհրդի նիստին Այսօր, 11:59 Ազգային ժողովը «ռազբորկի» տեղ չի. Գևորգ Պետրոսյան (Տեսանյութ) Այսօր, 11:57 ԱԺ նախագահը կարգապահական միջոց կիրառեց ԲՀԿ որոշ պատգամավորների նկատմամբ՝ զրկելով նրանց նիստի մասնակցությունից Այսօր, 11:53 Հայաստանյան եպիսկոպոսաց ժողով՝ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում Այսօր, 11:46 «Չափդ ճանաչի, արա». վիճաբանություն՝ պատգամավորների միջև (Տեսանյութ) Այսօր, 11:40 Հույս ունեմ՝ «Բարգավաճ Հայաստան»-ի անունից ինչ-որ մեկը պետք է ներողություն խնդրի իրենց գործընկերոջ խայտառակ կոչի համար. Բաբաջանյան Այսօր, 11:34 ՀՀ գերատեսչությունների ղեկավարների խորհրդականի պաշտոն զբաղեցնելու համար սահմանված տարիքային ցենզն իջեցվեց Այսօր, 11:28 «Գողական» բառի հետ էլի երեք տառով բաղկացած հասկացություն կա, լավ կլինի նաև դրան անդրադառնաք. Գևորգ Պետրոսյանը՝ նախարարին Այսօր, 11:20 Ներառել ենք հանրամատչելի «օրենքով գող» և «քրեական հեղինակություն» հասկացությունները. նախարար Այսօր, 11:14 Սրանք մարդ չեն. պաշտոնը պահելու համար պատրաստ են զոհաբերել ցանկացածին, քայլելով անցնել սրբության վրայով և ուրանալով բոլորին. Միքայել Մինասյան Այսօր, 11:06 ՀՀ տարածքում կան դժվարանցանելի ավտոճանապարհներ. վարորդներին խորհուրդ է տրվում երթևեկել բացառապես ձմեռային անվադողերով Այսօր, 10:57 Ոստիկանությանը կթույլատրվի հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում իրականացնել Այսօր, 10:51 Պետհամարանիշներից մեկի բացակայության դեպքում սահմանել 20 հազար դրամ տուգանք՝ չհանելով երկու բալը. ԲՀԿ-ն առաջարկ ունի Այսօր, 10:44 Արցախի համապետական ընտրությունները՝ մարտի 31-ին Այսօր, 10:36 Փողոցներ փակելն այլևս նոր իրականության մեջ չի տեղավորվում. Գարիկ Սարգսյան Այսօր, 10:35 «Հելանք կանգնանք Փաշինյանի կողքին, որ հին կառավարության ծրագրերը չգա մեյդան». Մխչյանցիները ակցիայի են դուրս եկել Այսօր, 10:19 Միակողմանի քննությունը չի բացահայտելու մարտի 1-ի ողջ ճշմարտությունը. Էլինար Վարդանյան Այսօր, 10:16 Մի քանի հարյուր անասնապահ որոշ ավտոճանապարհներ են փակել Այսօր, 10:13 «Ժողովուրդ». Սպանդանոցներ կան, որոնք հրաժարվում են խոզի մորթ կազմակերպել Այսօր, 10:10 «Փաստ». «Իմ քայլը» խմբակցությունը ամբողջության մեջ պահել, կարծես թե, չի ստացվի Այսօր, 10:07 «Հրապարակ». Հիմա էլ Լիլիթ Մակունցն է խմբագրում ասածները Այսօր, 10:03 «Իրատես». Գեորգի Կուտոյանի ողբերգական մահը մեր հանրության հոգեբանության ախտերն ավելի ցցուն դարձրեց Այսօր, 09:58 «Ժողովուրդ». ԱԺ հանձնաժողովը կհանդիպի Արսեն Թորոսյանին և պարզաբանումներ կպահանջի Այսօր, 09:54 «Փաստ». Մսավաճառների բողոքողների հռետորաբանությունը գնալով կոշտանում է Այսօր, 09:49 «Հրապարակ». Ինքնասպանություն գործող անձն ինքնասպանությունից առաջ որ կրակոցներ արձակի, փոքր-ինչ խնդրահարույց է. Սերգեյ Ատոմյան Այսօր, 09:44 «Իրատես». Իշխանություններն ամենևին չեն ուզում, որ մարտի 1-ի գործը բացահայտվի Այսօր, 09:40 «Փաստ». Տնտեսական առումով բարդ տարի է լինելու Այսօր, 09:35 «Հրապարակ». Էդուարդ Աղաջանյանը «Ցիտադելի» շենքում վերաբացել է նախկինում գործող իր ակումբը 20/01/2020 22:29 Գյուղացին չի տուժում. Գեորգի Ավետիսյանը՝ անասնապահների բողոքի ակցիայի մասին 20/01/2020 20:37 Արթուր Վանեցյանը պետական հեղաշրջում չի պլանավորել. ԱԱԾ 20/01/2020 20:10 Գազի գնի բարձրացումից շատ մեծ ողբերգություն սարքել չի կարելի. Բաբկեն Թունյան 20/01/2020 19:31 Ozon-ն աշխատանքից ազատելու է առաքիչների մեծ մասին 20/01/2020 19:22 Անցած մեկ օրում Սիրիա է վերադարձել ավելի քան 900 փախստական 20/01/2020 19:13 Արքայազն Հարրին տխրել է, որ թագավորական պարտականություններից զրկվել է 20/01/2020 19:01 Պեկինի հիվանդանոցում խոհանոցային դանակով զինված տղամարդը հարձակվել է մարդկանց վրա 20/01/2020 18:56 Անասնապահների ակցիայի պահին 5 ավտոբուս ոստիկան էր բերվել կառավարության շենքի մոտ 20/01/2020 18:44 Շոյգուն հորդորում է ամրապնդել ՀԱՊԿ-ի ներուժը 20/01/2020 18:40 Վայոց Ձորի բնակչին մեղադրանք է առաջադրվել՝ անձանց մասին արատավորող տեղեկություններ հրապարակելու սպառնալիքով շորթում կատարելու համար 20/01/2020 18:35 Զարիֆը սպառնում է Եվրոպային դուրս գալ Միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագրից