Միֆեր ավելորդ քաշի վերաբերյալ

Ճարպակալումը ավելորդ ճարպի կուտակումն է օրգանիզմում: Այն հիվանդություն է, որի դեմ մարդը ստիպված է պայքարել ողջ կյանքի ընթացքում: 95% դեպքերում ճարպակալումը շատակերության արդյունք է: Ճարպակալման մասին մի շարք սխալ պատկերացումներ կան ձևավորված.

1. «Ես ոչինչ չեմ ուտում, բայց միևնույնն է գիրանում եմ»: Սա միանշանակ սուտ է: Օդից ավելորդ քաշ չես հավաքի: Կարող եք չնկատել՝ ինչպես եք լրացուցիչ կալորիաներ օգտագործում՝ օրինակ, աղցանի մեջ շատ ձեթ ավելացնելով կամ յուղոտ պանրի տեսակներ օգտագործելով: Սննդի էներգետիկ արժեքը պայմանավորված է նրա կալորիականությամբ, այլ ոչ ծավալով:

2. «Նիհարելու համար պետք է երեկոյան 18.00-ից հետո ոչինչ չուտել»: Իրականում, քնելուց 3-6 ժամ առաջ չսնվելը կհանգեցնի գլյուկոզայի մակարդակի գիշերային անկման, առավոտյան թուլության և երկարատև սոված մնալու պատճառով գերգրգռված ախորժակի:

3. «Նիհարելու համար անհրաժեշտ է պարբերաբար սովի մատնվել»: Սա էլ է սխալ, քանի որ սովի էպիզոդներին անպայման կհաջորդեն բուլեմիայի էպիզոդները, և քաշը կավելանա:

4. «Միջանկյալ սննունդը` խնձորը, կոնֆետը, ուտելիք չեն և էներգետիկ արժեք չունեն»: Իրականում, այն ամենն,ինչ կուլ ենք տալիս, բացի ջրից, սնունդ է: Իսկ սնունդը կալորիաներ է պարունակում:

5. «Ավելորդ քաշը խնդիր չէ, եթե մարդուն չի անհանգստացնում իր արտաքին տեսքը»: Չմոռանանք,որ ճարպակալումը հիվանդություն է: Այն հանգեցնում է մի շարք բարդությունների` զարկերակային հիպերտոնիա, շաքարախտ, լյարդի ճարպային ախտահարում, հոդերի ախտահարումներ, անպտղություն: Ճարպակալումն անհրաժեշտ է բուժել, քանի որ այն կրճատում է կյանքի տևողությունն ու որակը:

6. «Իմ երեխան առողջ է, աշխույժ, սակայն շատ քիչ է ուտում»: Սա թյուր կարծիք է: Երեխան ուտում է այնքան, որքան հարկավոր է: Վտանգավոր է երեխային ստիպել, որ շատ ուտի: Ավելի վտանգավոր է երեխային ուտելու համար խրախուսելն ու գովելը: Սա հետագայում կարող է հանգեցնել սննդային վարքի խանգարման, սննդային մոտիվացիայի աղավաղման և ,որպես հետևանք, ճարպակալման: